روزنامه اطلاعات: فوتبال ایران امروز در یکی از عجیبترین روزهای خود به سر میبرد، دورانی که در آن فاصله بین هزینههای افسارگسیخته و خروجی فنی این هزینهها به نقطه اوج رسیده است.
حسرت ۵۰ ساله برای رسیدن به فینال جام ملتهای آسیا، تنها یک عدد نیست؛ بلکه نشانه درجا زدن در فوتبالی است که کشورهای همتراز ما با الگوبرداری از استانداردهای روز جهانی، از آن عبور کردهاند.
نزدیک به نیم قرن عدم راهیابی به المپیک، نشان میدهد که ما در بخش پایه و پرورش استعداد عملاً دچار یک انسداد عملکردی هستیم.
پرداختِ مبالغ نجومی و میلیاردی به بازیکنانی که خروجیِ فنیشان در سطح بینالمللی، ناامیدکننده است، نشاندهنده یک «اقتصاد حبابی» در فوتبال ایران است.
این پولهای سرگردان، به جای آنکه صرف آکادمیها، زیرساختهای سختافزاری و بهبود کیفیت زمینهای بازی شود، در جیب واسطهها و دستمزدهای غیرمتعارف ذوب میشود.
محرومیت از میزبانیهای بینالمللی به دلیل عدم وجود زیرساختهای استاندارد، نه یک اتفاق، بلکه معلول سالها بیتوجهی به توسعه فیزیکی است.
فوتبال ایران برای خروج از این بنبست پنجاهساله، نیازمند یک انقلاب مدیریتی و اقتصادی است و باید اقتصاد دستمزدهای نجومی را به اقتصاد توسعه زیرساختی بدل کرد.
وقت آن است که به جای خرج کردن بیهوده، سرمایهگذاری کنیم؛ زمان برای اصلاحات بنیادین، با سرعت هرچه تمامتر در حال از دست رفتن است.
