مرگ ناگهانی لیندسی گراهام، سناتور ۷۱ساله کارولینای جنوبی، رقابت شدیدی را برای تصاحب کرسی حیاتی او در سنا آغاز کرده است. این فقدان در آستانه انتخابات میاندورهای، توازن شکننده قدرت در واشینگتن را در برابر جریانهای رقیب دموکرات تغییر میدهد. گراهام قرار بود صبح روز یکشنبه در شبکه انبیسی حاضر شود، اما مدتها پیش از زمان پخش معمول این برنامه، چهرههای قدرتمند جمهوریخواه از کنگره تا کاخ سفید و کارولینای جنوبی در تلاش بودند روند انتخاب جانشین این سناتور ۷۱ساله را شکل دهند.
به گزارش روز نو دفتر گراهام با انتشار بیانیهای اعلام کرد این چهره استوار در سیاست ملی و جمهوریخواهان کارولینای جنوبی، بر اثر یک بیماری کوتاه و ناگهانی در طول شب درگذشته است. یافتههای اولیه که توسط دفتر لیندسی گراهام منتشر شد، نشان میدهد مرگ او ناشی از «پارگی آئورت به دلیل بیماری قلبی عروقی» بوده است. گواهی فوت تا زمان نهاییشدن تمام آزمایشهای سمشناسی و میکروسکوپی صادر نخواهد شد و پس از نهاییشدن علت دقیق مرگ، گواهی فوت صادر خواهد شد.
این رویداد نهتنها در واشینگتن، بلکه در ایالت زادگاه او که گراهام در میانه پنجمین کارزار انتخاباتی خود برای سنا قرار داشت، خلأ عظیمی ایجاد کرده است. جمهوریخواهان ارشد مجلس نمایندگان بهسرعت لابیگری پنهانی خود را برای جلوگیری از انتخاب یک عضو این مجلس به عنوان جانشین گراهام آغاز کردند؛ زیرا این اقدام میتواند اکثریت بسیار شکننده جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان را از بین ببرد. در این میان، گمانهزنیها در کارولینای جنوبی بر پاملا اوت، معاون فرماندار متمرکز شده است؛ معاونی وفادار به هنری مکمستر، فرماندار این ایالت که مسئولیت انتصاب جانشین را بر عهده دارد. پاملا اوت در جریان رقابتهای ناکام خود برای مقام فرمانداری در سال جاری، تأیید و حمایت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا را به دست آورده بود.
در میان سوگواریها و ادای احترام، جمهوریخواهان بهسرعت تمرکز خود را به روند و ترکیب نامزدهای جایگزین معطوف کردند. قوانین ایالتی کارولینای جنوبی مقرر میدارد حزب جمهوریخواه باید یک انتخابات مقدماتی زودهنگام را در تاریخ ۱۱ آگوست برای جایگزینی گراهام برگزار کند و در صورت عدم کسب اکثریت آرا توسط یک نامزد، رقابت به دور دوم در تاریخ ۲۵ آگوست کشیده خواهد شد.
گزینههای سنا
جمهوریخواهان ارشد بر این باورند در میان هیئت نمایندگی کنونی کارولینای جنوبی، راسل فرای در صورت عدم نامزدی اوت، قویترین موقعیت را برای رقابت در این انتخابات ویژه خواهد داشت.
به گفته افراد مطلع، فرای روابط نزدیکی با ترامپ دارد و از پروفایل قدرتمندتری در جنبش ماگا نسبت به سایر گزینهها برخوردار است؛ اما این سناریو فقط در صورتی محقق میشود که مکمستر تصمیم بگیرد فردی خارج از دایره اوت را به عنوان یک جانشین موقت که قصد رقابت برای یک دوره کامل را ندارد، منصوب کند. از سوی دیگر، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری و بومی کارولینای جنوبی که در دوران حضور در واشینگتن خانهای در این ایالت داشته است، روز یکشنبه تماسهای متعددی برای ورود به این رقابت دریافت کرد. با این حال، یک فرد نزدیک به بسنت تصریح کرد تمایل اصلی او، ادامه حضور در مقام وزارت خزانهداری است؛ جایگاهی که مدتها در پی آن بوده است.
در تحولی دیگر، جمهوریخواهان ارشد از انتشار گزارشهایی در اوایل روز یکشنبه مبنی بر علاقه جو ویلسون، باسابقهترین عضو هیئت نمایندگی کارولینای جنوبی، برای این انتصاب بهشدت خشمگین شدند. ویلسون بهسرعت هرگونه تمایل به این جایگاه خالی را به دلیل پیامدهای آن برای اکثریت مجلس نمایندگان تکذیب کرد و گفت روز یکشنبه با ترامپ صحبت کرده و به او اطمینان داده است هدفش ماندن در مجلس برای حفظ برتری دو رأیی جمهوریخواهان است. به گفته منابع آگاه با شرط ناشناسماندن، رالف نورمن، نماینده جمهوریخواه، علاقهمند به رقابت برای این کرسی است، اما انتظار میرود با مخالفت تیم ترامپ روبهرو شود؛ زیرا او پیشتر با عبور از ترامپ، از آلن ویلسون در رقابتهای فرمانداری ایالت در برابر پاملا اوت که گزینه اولیه رئیسجمهور بود، حمایت کرده بود.
تنش در حزب دموکرات
مرگ سناتور گراهام و بستریشدن طولانیمدت سناتور میچ مککانل، رهبر پیشین اکثریت، یادآور این واقعیت است که زمان حتی بر قدرتمندترین کارنامههای سیاسی نیز غلبه میکند. اما پایان یک عصر در میان جمهوریخواهان سنا فقط بخشی از یک روند گستردهتر است؛ صفحات تکتونیکی سیاست آمریکا در حال جابهجایی است، نبردهای ایدئولوژیک در هر دو حزب شدت گرفته و رهبران برای کاهش اضطراب رأیدهندگان از فرسایش امنیت اقتصادی و جنگهای خارجی در تقلا هستند. دونالد ترامپ با قدرتی بیوقفه در تلاش است تا زمان سیاسی را کُند کرده و بر چالشهای دوره پایانی ریاستجمهوری غلبه کند.
تمرکز او بر ساخت بناهای یادبود فیزیکی، نشاندهنده ذهنیت رئیسجمهوری ۸۰ساله است که در دور دوم ریاست خود به دنبال تثبیت میراث خویش است. پس از شمارش آرای انتخابات میاندورهای نوامبر، پرسش درباره آینده حزب پس از یک دهه تسلط بیچونوچرای او، اجتنابناپذیر خواهد بود. یک بحران جانشینی موازی نیز در حزب دموکرات در جریان است؛ جایی که ترقیخواهان شورشی، قدرت تثبیتشده تشکیلات سنتی را به چالش میکشند. شکست کارزار گراهام پلاتنر برای کرسی حیاتی سنا در ایالت مین، نشان داد ناکامیهای سازمانی و درونی دموکراتها که به پیروزی ترامپ در سال ۲۰۲۴ انجامید، همچنان به قوت خود باقی است.
این احساس که نظم سیاسی قدیم در حال فروپاشی است، با ناتوانی احزاب در ارائه راهکارهای قدرتمند برای بحران هزینههای زندگی تقویت میشود. در حالی که ترامپ از یک عصر طلایی اقتصادی سخن میگوید که برای بیشتر رأیدهندگان ملموس نیست، او در حال تشدید جنگ با ایران است و هشدار داده این وضعیت میتواند رکود بزرگ جدیدی ایجاد کند. او همچنین از امضای لایحه مسکن مقرونبهصرفه امتناع کرد، زیرا سناتورهای جمهوریخواه حاضر به تصویب تدابیر تقنینی مدنظر او برای مقابله با تقلبهای انتخاباتی نشدند؛ ادعاهایی که رسانههای چپگرا آنها را «دروغهای تقلب انتخاباتی» میخوانند.
در جبهه مقابل، دموکراتها با خطر غرقشدن در درگیریهای درونی بر سر «روح حزب» روبهرو هستند. رهبران دموکرات با درخواستها برای روی کار آمدن نسلی جوانتر متزلزل شدهاند و سوسیالیستهای دموکرات با بهرهگیری از اضطراب اقتصادی، خواستار چرخشی تند به چپ هستند. در همین حال، تشکیلات مرکزی نسبت به از دست دادن جایگاه میانه در سیاست هراس دارد.
نظرسنجیها نشان میدهد دموکراتها در بازیابی اعتماد ازدسترفته رأیدهندگان موفقیتی نداشتهاند و با وجود چالش محبوبیت ترامپ که میتواند به موج آبی در نوامبر منجر شود، هیچ نشانهای از شکلگیری پیام شفاف حزب برای انتخابات دیده نمیشود.
دموکراتها به نوعی در حال عبور از همان تحولات ضدتشکیلاتی هستند که ترامپ یک دهه پیش علیه رهبرانی مانند مککانل در حزب جمهوریخواه به راه انداخته بود. انقلاب درونحزبی جمهوریخواهان با انعطافپذیری ایدئولوژیک گراهام نمود یافت؛ او زمانی یک نومحافظهکار تمامعیار و بازمانده سیاست خارجی دوران ریگان بود که از ارزشهای مورد تنفر ترامپ دفاع میکرد، اما در نهایت به معتمد رئیسجمهور تبدیل شد.
نزدیکی این دو نفر در حالی شگفتانگیز بود که گراهام بهترین دوست سناتور جان مککین به شمار میرفت؛ یکی از آخرین غولهای جمهوریخواه که در برابر ترامپ ایستادگی کرد. بسیاری از نزدیکان سیاسی مککین که در سال ۲۰۱۸ درگذشت، با توجه به تمسخر بیوقفه این سناتور آریزونا توسط ترامپ پس از مرگش، احساس میکردند گراهام به آنها خیانت کرده است.
منتقدان ادعا میکردند گراهام تمایلی بزدلانه برای نزدیکشدن به قدرت دارد؛ مهم نیست چه کسی آن را در دست داشته باشد. اما نشانههایی وجود داشت که سناتور کارولینای جنوبی نفوذ قابل توجهی بر ترامپ به دست آورده بود، بهویژه پس از آنکه ترامپ نشان داد ممکن است تلاش کنگره برای تشدید تحریمهای روسیه بر سر جنگ اوکراین را بپذیرد. نقش گراهام به عنوان یکی از نزدیکان ترامپ، به او سطحی از نفوذ در سنا را بخشید و به عنوان رابط میان رئیسجمهور و حزب جمهوریخواه در کنگره عمل میکرد.
نقش گراهام در عبور از خطوط حزبی اکنون به تاریخ پیوسته است و مرگ او پیچیدگیهای کوتاهمدت دیگری را برای رهبران جمهوریخواه به همراه خواهد داشت. بدون تردید، ترامپ تلاش خواهد کرد با انتخاب جانشین دوست خود در یک انتخابات مقدماتی فشرده در کارولینای جنوبی، کارزار تثبیت میراث ماگا را گسترش دهد. لایحه اولویتدار رئیسجمهور برای سختگیری در ثبتنام انتخابات که منتقدان آن را تلاشی برای تأثیرگذاری بر انتخابات میاندورهای میدانند، یک حامی بزرگ را از دست داد.
اوکراین و اسرائیل نیز که در جهانبینی گراهام جایگاهی برجسته داشتند، یکی از مهمترین مجاری ارتباطی خود با ترامپ را از دست دادند. این دو کشور بهزودی حامی سرسخت دیگری را نیز از دست خواهند داد، چراکه مککانل، رهبر پیشین اکثریت، اگر زنده بماند، قرار است در ماه ژانویه بازنشسته شود. میراث مککانل بهویژه در ایجاد یک اکثریت قدرتمند محافظهکار در دیوان عالی، مدتها پس از بازگشت او به کنتاکی پابرجا خواهد ماند.
او که اکنون در یک مرکز توانبخشی است، وعده داد بهزودی به سنا بازگردد. مککانل که نخستین بار در سال ۱۹۸۴ انتخاب شد، در کنار نانسی پلوسیِ دموکرات، یکی از پیامددارترین کارنامههای سیاسی اوایل قرن بیستویکم را در اختیار دارد و گراهام نیز از سال ۲۰۰۳ کرسی خود را در سنا حفظ کرده بود. مجلس سنا سال آینده باید به غیبت این دو غول جمهوریخواه عادت کند؛ نشانهای تازه از اینکه نسلی از رهبران مسلط بر واشینگتن در حال ترک صحنه هستند. در این مقطع حساس که احزاب با نبردهای ایدئولوژیک و بحران جانشینی روبهرو هستند، مشخص نیست این خلأ چگونه پر خواهد شد.
